ไปเย็บแผลมาแล้ว 4 เข็ม หมดไป พันกว่าๆ เสียดายตังค์โคตรๆ ฉีดวัคซีนกันบาดทะยักษ์ด้วย แต่ก็สนุกดี คุณหมอมือเบามากๆแทบไม่รู้สึกอะไรเลย ตอนเอาเข็มจิ้มฉีดยาชาเข้าไปในแผลก็สนุกดี แผลบวมเป่งเป็นลูกตำลึงเลย จะสังเกตุได้ว่าวันนี้มาพร้อมกับความร่าเริงแจ่มใส อิอิ วันนี้สนุกมากๆเลยที่ได้ไปเย็บแผล แขนผมถูกซ่อมแล้ว แบบนี้อินโนเซนต์เราก็คงกลับมาใช้ได้ในเร็ววันนี้ จะได้ออกไปจับ Akuma ต่อในงานคอส อยากเย็บอีกรอบจังเลย ยังติดใจไม่หาย สนุกจริงๆ เลือดนองเลย แผลมันเหวอะมากๆ หมอบอกยังไงก็ต้องเย็บ กะอีแค่แก้วบาด เหอๆ จากปากแผลกว้าง 1cm+ หมอเย็บจนติดกันเหมือนเย็บผ้าเลยอ่ะ แล้วเย็บเร็วด้วย เราก็งงว่าทำไมหมอไม่เอาจักรมาเย็บซะเลย 5 5 5+ สนุกมากแต่เสียดายตังค์จริงๆ
ไอ้ตอนนอนอยู่บนเตียงเราเข้าใจความรู้สึกของหมูที่ขึ้นเขียงเลย รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะตาย แต่พอเสร็จแล้วปลอดโปร่งเหมือนได้เกิดใหม่ ถ้าใครยังไม่เคยเย็บแผลล่ะก็ อย่าพลาดนะ ต้องลองไปให้ได้ มันสนุกจริงๆ หึหึหึ
สวัสดีคับ(เสียงสลดหดหู่) วันนี้มาอัพบล๊อกพร้อมกับความเจ็บปวด ฮือๆๆๆ ก่อนอื่นเลยคงต้องแนะนำตัวเองก่อน ผมชื่อแชมป์นะครับ ไม่ใช่เกียนยู แล้ววันนี้ก็เอารูปมาฝาก คำบรรยายจะอยู่ใต้ภาพนะ ขอโทดด้วยวันนี้ไม่มีอารมณ์จะฮาเลย ฮาไม่ออกจิงๆ ตอนนี้ขออุทานเป็นภาษาพ่อขุนรามคำแหงมหาราชว่า
"กูเจ็บโว้ยยยยยยยยยยยยยย กูปวดโว้ยยยยยยยยยยย"
อันนี้รูปก่อนที่จะเกิดเหตุคับ ไปประกวดร้องเพลงที่มหาลัย เนคไทนี่ก้อเอามาจากเรนซะด้วย 5 5 5+ ยึดแล้วนะ ไม่คืนด้วย วันที่ไปประกวดร้องเพลงที่เซนทรั่ลเจอคนมาทักหาว่าเราคอส SJ เราก้อม่ายรู้จักว่ามันคืออะไร จนมาถึงตอนนี้ได้ตาสว่างซักที หึหึหึ ไม่อยากจะบอกเลยว่าวันที่ไปประกวดร้องเพลงที่มหาลัยเป็นวันที่ต่อจากวันที่ตกรอบที่เซนทรั่ล เลยไม่มีความตื่นเต้นเหลืออยู่เลย ขึ้นไปด้วยความหน้าด้านสุดๆ แต่ก็ร้องห่วยเหมือนเดิม เลยได้แค่รางวัลชมเชยมา สังเกตุได้ว่าตอนนั้นแขนยังดีๆอยู่เลยไม่มีบาดแผล เรียบเนียน งุงิๆๆ แต่ว่าดวงซวยสุดขีดเจอกระจกแตกใส่แขนบาดเป็นแผลลึกคว้านเข้าไปในเนื้อ ฮือๆๆ หลายแผลเลยง่ะ
หลายๆคนสงสัยว่าทำไมกระจกมันแตก ก็ผมเผลอไปต่อยมันเข้าน่ะสิครับ T_T มันก็เลยแตก พอตอนดึงแขนออกมันก็บาดขูดเป็นทางยาว แต่ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก จนมันไม่ทันจะเจ็บเลยอ่ะตอนนั้น
นี่คือกระจกประตูห้องที่แตกเรียบร้อยไปแล้ว ตอนนี้ต้องเอากระดาษแบบนี้มาบังไว้ก่อนกันแอร์ออก แง๊ๆๆ กระจกมานแตกใส่แขนง่ะ อ๊ากกก ไอ้กระจกเลว
นี่คือแผลแรกที่ใหญ่ที่สุดลึกที่สุด เอาผ้าก๊อตปิดไว้แล้ว ก่อนหน้านี้เลือดโชกเลย ปวดแขนยกแขนแทบไม่ขึ้น เห็นเนื้อขาวๆด้านในเลยง่ะ ไม่อยากจะเปิดแผลให้ดู เด๋วสยองกันหมด
ร่องรอบจากการโดนกระจกบาดอีก1แห่ง ไขมันจะไหลออกมามั้ยเนี่ย
และนี่ก็อีกแผล คนละจุดกันนะ อันนี้ขูดเป็นทางยาวเลย เข้าใจมั้ยล่ะว่าเจ็บ
นี่อีกจุด และ2จุด และ3จุด แง๊ๆๆๆ กระจกแตกใส่แขนง่ะ เจ็บๆๆ ฮือๆๆ
นี่คือแผลที่แกะมาดูวันนี้เลือดยังหยดติ๋งๆอยู่เลย ปวดแขนไปหมด เข้าใจความรู้สึกของหมูที่โดนสับเลย มันจะเจ็บขนาดไหน ขนาดนี่ยังไม่ทันสับ
อ๊ากกก พองอแขนนิดหน่อยเลือดก็ยังพุ่งออกมาอีก เห็นเป็นเส้นๆแต่มันเข้าไปลึกนา รู้สึกว่าจะตัดเส้นเอ็นขาดไปด้วยล่ะมั้ง มันยังชาๆแขนอยู่เลย ปวดด้วย อ๊ากกกกกกก เจ็บเหลือเกิน สงสัยต้องไปเย็บ ไม่อยากจะแกะให้ดูกับเล้ยจริงๆ(แกะไปแล้ว555+) ฮือๆๆ แผลด้านบนขออนุญาติไม่เอาลงนะเนื่องจากมันสยดสยองเกินกว่าจะรับได้ ไอ้ที่ไม่ถ่ายให้ดูนี่แหละ ที่ไปเย็บมมาวันนี้ เหอๆ หมอบอกมันเหวอะมาก มาช้าไปด้วยซ้ำ ไม่คิดว่าแค่แก้วบาดจะต้องเย็บด้วย ฮือๆๆ
งานนี้ก็ต้องขอขอบคุณคุณแม่นะครับที่ช่วยทำแผลให้
ขอบคุณเจ้จูนที่หาผ้าก๊อตและเทปกาวมาให้แปะห้ามเลือดนะฮับ
ขอบคุณน้องมุ่ยชิวที่ให้กำลังใจและคำแนะนำดีๆนะ
มันก็คงไม่มีอะไรมากไปกว่ากระจกแตกและแขนผมเป็นแผลหรอก ถือซะว่าถูกพระเจ้าลงโทษก็แล้วกัน ไม่คิดมากๆๆ แหะๆ แต่ปวดแขนเหลือเกิน ไม่รู้ว่าวันที่10นี้จะแบก option ไปไหวมั้ย ถ้ามีคนมาช่วยแบกก็ดีสินะ อากาศร้อนเหรือเกินเลยช่วงนี้ มันทำให้งานคอสที่จัดกลางแจ้งไม่น่าไปเอาอย่างมาก อาจจะเข้าๆออกๆห้างตลอดเวลา 5 5 5+ ไว้ไปคาราโอเกะกันอีกนะเพื่อนๆ ต้องฝึกร้องให้เก่งกว่านี้ให้ได้ จะได้ไปสนุกกันอีกในงานประกวดครั้งหน้า UBC AF ที่ใกล้เข้ามาแล้ว นายราเชนทร์ กับผม ก็จะไปรายการนี้ เพราะเป็นรายการประจำตัว(ตกประจำ)งิงิ แต่มันก็สนุกดีนะ ความตื่นเต้นที่เงินซื้อไม่ได้และหาจากที่ไหนไม่ได้ อย่าลืมว่าคนไม่ทำอะไรไม่เคยต้องเจอความผิดหวังอะไร คนที่ทำอะไรที่ทำลงไปเกิดพลาดพลั้งคงมี เราก็เป็นแค่คนที่ยังไม่เป็นก็เลยขอสักที มันจะดีไม่ดีเราก็ต้องเสี่ยง ขอลองสักครั้งนึง อิอิ
รูปป๋มเองกั๊บ ไม่ได้เปงเด็กเสิร์ฟน๊า เปงสต๊าฟครับ มันเป็นคอนเซปต์ของงานน่ะ วันนั้นไปทำงานกะอาและหาเพื่อนๆไปทำอีก2คนได้แก่....
นายอากร Bea of the year และ นายราเชนทร์ AF4 อิอิ ดูมันทำหน้าเข้า น่าต่อยมันไหมล่ะไอ้ปอ อากรมันชื่อเล่นชื่อปอน่ะ ล่าสุดโคตรฮาเลย มีเพื่อนมันตั้งแต่สมัยมัธยมมาเจออากรกำลังโดนกลุ่มพวกเราต่อยอยู่พอดี เพื่อนมันทักว่า "อ้าวอากร โดนแกล้งตั้งแต่ประถม ตอนนี้ยังไม่เลิกอีกหรอ" 555+ พวกผมฮาตกบันไดกันทั้งกลุ่ม คนอะไรก็ไม่รู้โดนแกล้งได้ตลอดเวลา เห้อ แต่พวกผมต่อยมันไม่แรงนะ มีแต่เสียง ต่อยแบบสตั๊นแมนอ่ะ ไม่เจ็บแต่ดูเหมือนแรง อิอิ ใครจะแกล้งเพื่อนแบบนี้ได้ลงคอ สมองมันก็ไม่ค่อยดีอยู่แล้ว พวกเราต้องคอยตบๆๆอยู่เรื่อย พักหลังมานี้ชักเข้าใกล้ความเป็นคนปกติเข้ามาทุกทีแล้ว หวังว่าโตขึ้นอากรมีลูกคงไม่โดนลูกแกล้งอีกน๊า
ตามด้วยช๊อตเด็ด ชื่อภาพ กำปั้นของคนรวย 5 5 5+
หลายๆคนติงในงานวิจัยของผมว่าทำไมใช้คำว่า"เหี้ย"(วิจัยเรื่องสวนสัตว์ดุสิต) คำว่าเหี้ยเป็นศัพท์ที่ใช้เรียกเจ้าตัวเงินตัวทองครับ แต่เหี้ยเป็นศัพท์สากล ส่วนตัวเงินตัวทองนั่นมันศัพท์ชาวบ้านครับ ในสวนสัตว์ยังเขียนตัวเบ้อเริ่มเลยว่า เหี้ย ปกติเวลาอยู่มหาลัยก็จะเรียกไอ้ปอว่า ไอ้.....ปอ เนี่ยแหละครับ เพราะมันเป็นศัพท์สากล 5 5 5+
เป็นยังไงกันบ้าง วันนี้ก็ได้สนุกกับบาดแผล แต่ว่าจะเจ็บแค่ไหน ขอแค่บนโลกนี้มีน้องมุ่ยชิวอยู่ ผมก็ไม่กลัวอะไรทั้งนั้น 555+(เกี่ยวไหมนั่น)
ไปล่ะกั๊บ เจอกัน Next Event
ใครมาดูแล้วไม่คอมเม้นขอให้.....เล็ก หึหึ
